top
zdjęcie losowe

Pekińczyk

Szanowni Państwo

pozwoliłem sobie zamieścić wzorzec rasy ponieważ w wielu ogłoszeniach dotyczących 

sprzedaży szczeniaków tej rasy pojawiają się różne odmiany tego mądrego i pieknego psa. 

FCI a zarazem Związek Kynologiczny w Polsce nie dzieli Pekinczyka na jakiekolwiek 

podrasy lub grupy. Jest to ciągle ten sam pies. Pies, który może być większy lub mniejszy,

z bogatą lub ubogą szatą włosa.  

 Pozdrawiam J.Krześniewski


Wzorzec FCI nr 207/05.06.2009
PEKIŃCZYK
Wersja polska: lipiec 2011
POCHODZENIE : Chiny
PATRONAT: Wielka Brytania
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORC A: 26.03.2009
UŻYTKOWOŚĆ: Pies do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 9: Psy Ozdobne i do Towarzystwa
Sekcja 8: Chin japoński i pekińczyk
Bez prób pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE:
Lwi w wyglądzie, z czujnym i inteligentnym wyrazem. Mały,
harmonijny, umiarkowanie przysadzisty z wielką godnością i klasą.
Jakiekolwiek objawy trudności oddechowych czy niemożność
sprawnego poruszania się są niedopuszczalne i powinny być surowo
oceniane. Włos nie nazbyt obfity.
ZACHOWANIE /TEMPERAMENT:
Odważny, lojalny, powściągliwy, ale nie bojaźliwy, ani agresywny.
Budowa pekińczyka
GŁOWA:
Dość duża, proporcjonalnie szersza niż głęboka.
MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Dość szeroka; szeroka i płaska między uszami; nie
wypukła: szeroka między oczami.
Stop : Wyraźny.
TRZEWIOCZASZKA: Konieczna czarna pigmentacja nosa, warg
i powiek.
Nos: Nie za krótki i szeroki, nozdrza duże, rozwarte. Fałd nosowy,
lepiej, gdy lub przerwany, może rozciągać się od policzków do
grzbietu nosa, w postaci szerokiej, odwróconej litery “V”. W żadnym
przypadku nie może on zasłaniać oczu lub nosa, ani utrudniać
oddychanie czy widzenie. Nozdrza ścieśnione i obfite fałdy nad
nosem niedopuszczalne i muszą być surowo oceniane.
Kufa: Musi być widoczna, ale może być stosunkowo krótka
i szeroka, z mocną żuchwą.
Wargi: Zamknięte, język ani zęby nie mogą być widoczne, ale wargi
nie mogą też zakrywać mocnego podbródka.
Oczy: Czyste, okrągłe, ciemne i błyszczące, nie za duże. Wolne od
wyraźnych objawów chorobowych.
Uszy: Małżowiny uszne w kształcie sercowatym, osadzone na górnej
krawędzi czaszki, noszone przy głowie i nie dłuższe, niż do linii
rozcięcia pyska. Długie, obfite pióra.
SZYJA:
Stosunkowo krótka i gruba.
TUŁÓW:
Stosunkowo krótki, z wyraźną talią.
Linia grzbietu: Prosta.
Klatka piersiowa: Szeroka z dobrze wysklepionymi żebrami,
zawieszona między kończynami przednimi.
OGON:
Wysoko osadzony, skręcony, lekko zagięty nad grzbietem do
jednego z boków. Długie pióra.
KOŃCZYNY:
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Stosunkowo krótkie, grube, o mocnym
kośćcu. Pies stoi pewnie na łapach, a nie na nadgarstkach.
Kończyny absolutnie zdrowe i sprawne.
Łopatka: Skośnie ustawiona, dobrze połączona z tułowiem.
Łokcie: Przylegające do tułowia.
Przedramię: Może być lekko zakrzywione, aby dać miejsce na żebra.
Śródręcza: Lekko nachylone, mocne, nie za blisko siebie.
Łapa: Duża i płaska, nie okrągła. Może być lekko wykręcona na
zewnątrz. Łapy mocno wykrzywione są poważna wadą.
KOŃCZYNY TYLNE: Mocne, dobrze umięśnione, ale trochę lżejsze
w porównaniu z przednimi. Bardzo wąsko ustawione kończyny tylne
są poważna wadą. Kątowanie umiarkowane, kończyny absolutnie
zdrowe i sprawne.
Staw kolanowy: Wyraźny.
Staw skokowy: Mocny, niski.
Śródstopie: Mocne, oglądane z tyłu równolegle jedno do drugiego.
Łapa: Duża i płaska, nie okrągła, ustawiona prosto do przodu.
RUCH:
Typowy jest powolny, pełen godności, toczący ruch przodu.
Typowego chodu nie wolno mylić z kołysaniem wywołanym słabym
związaniem obręczy barkowej i innymi objawami złej konstrukcji.
Wszelkie rozchwiania łopatek i łokci i objawy słabości łap i śródręczy
są poważna wadą. Ruch nie może być utrudniony przez nadmierne
owłosienie.
SZATA:
SIERŚĆ: Dosyć długa, prosta, z grzywą nie opadającą poniżej
barków, tworzące kryzę wokół szyi. Włosy okrywowe twarde,
z gęstym, miększym podszyciem. Pióra na uszach, tylnych partiach
kończyn, ogonie i palcach. Długość i obfitość szaty nie powinna
przesłaniać kształtów ciała, ani upośledzać sprawności psa. Zbyt
obfity włos stanowi poważną wadę.
MAŚĆ: wszystkie kolory i znaczenia są dopuszczalne i jednakowo
cenione, z wyjątkiem umaszczenia albinotycznego i wątrobianego.
U psów łaciatych, łaty powinny być równo rozmieszczone.
WIELKOŚĆ I WAGA:
Idealna waga nie powinna przekraczać 5 kg dla psów i 5,4 kg dla
suk. Psy powinny wyglądać na małe, ale zadziwiać ciężarem przy
podnoszeniu; mocny kościec i masywne ciało to istotne cechy tej
rasy.
WADY:
Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca powinny być uznane za
wady i oceniane w zależności od nasilenia oraz wpływu na zdrowie
i dobrostan psa.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
  • Agresja lub wyraźna lękliwość.
  • Każdy pies, wykazujący wyraźne wady budowy lub zaburzenia charakteru powinien być zdyskwalifikowany.
Uwaga:
Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie
opuszczone do moszny.

 wzorzec ze strony Związku Kynologicznego w Polsce

 

Projektowanie stron internetowych Master-NET | Licznik odwiedzin - 64122